Gisteren was geweldig!

Gisteravond rond 8 uur eerste met Morten naar "Het Blije Varken", de vertaling van "Den Glade Gris", de Manchester United bar in Kopenhagen. Ze hadden een groot scherm buitengezet, met een "Pølsevogn" een hotdogkraampje. Het stond echt helemaal vol met Man Utd fans, met allerlei shirts, vlaggen en veel bier. Het eerste doelpunt was geweldig, had ook gelijk een douche bier over me heen gekregen. Is toch wel weer anders dan thuis op de bank, zelfs al heb je dan een beamer. Helaas scoorde Chelsea kort daarna, dus daarna werd het echt spannend.

Van de tweede helft heb ik het eerste gedeelte in de rij voor het toilet gestaan. De bar is duidelijk niet op vrouwen berekend, want er is maar één damestoilet. Voor de mannen stonden er buiten wel pissoirs, maar daar had ik natuurlijk helemaal niks aan. Ik heb samen met Morten op een opstapje gestaan tot het einde van de verlenging. Toen gebeurde waar we al bang voor waren. We moesten namelijk om 12 uur bij de premiere van Indiana Jones zijn. Om daar niet te laat aan te komen moesten we in het geval van penalty's eerder weg. En dat was natuurlijk uitgerekend het geval.

Morten had eerder nog gezegd dat hij de Champions League Finale eigenlijk niet zo heel belangrijk vond, aangezien ze toch de Premiere League hadden gewonnen. Maar daar was hij op dat punt wel van teruggekomen, en als stressend en stuiterend, met zijn broer aan de telefoon liepen we van het café naar de bioscoop. Onderweg telkens gespannen op tv-schermen kijkend. Roos was zo aardig om mij even te bellen. Die zit natuurlijk op Yersey, waar ze ook is aangestoken door het engelse voetbal.

Toen Ronaldo zijn penalty miste dacht ik dat het voorbij was. Kreeg nog een bespiegelend smsje van papa, en Roos zag het ook niet meer zitten. Morten was ondertussen nog steeds aan de telefoon met zijn broer. Op het moment dat John Terry echter miste, wist ik direct dat het voor ons was. Ben snel een 7-11 ingerend om sigaretten en een fles champagne te halen. Weer buiten was ik op zoek naar Morten, tot ik van de overkant een oerkreet hoorde en daar iemand in een rood shirt innig zijn telefoon stond te omhelzen.

Natuurlijk bleek op dat moment dat we nog bijna een half uur de tijd hadden, vóór de film begon en we makkelijk hadden kunnen blijven. Maar goed, nu hadden we gewonnen en nu was het tijd voor Indiana Jones. Het verslag hiervan volgt later. Het werken zit er op, dus mag zo lekker naar huis. Morgen komen papa en mama, dus moet nog even aan de slag met voorbereiden.